Tatrzańska Akademia Kulinarna promuje jagnięcinę podhalańską

Produkt wpisany na listę produktów tradycyjnych w dniu 26.06.2008r.

Oczekuje na rejestrację w Unii Europejskiej

Wygląd: Tuszka charakterystyczna dla jagniąt, o niewielkich ilościach białego tłuszczu okołonerkowego.
Kształt: Kształt tuszki owczej.
Wielkość: Wielkość w zależności od terminu uboju waha się od 4 do 16 kg
Konsystencja: Konsystencja stała, mięso elastyczne, jędrne.
Smak i zapach: Smak delikatny i soczysty, specyficzny (swoisty) zapach świeżego mięsa.

Barwa (zewnętrzna i na przekroju): jasnoróżowa, charakterystyczna dla młodej jagnięciny, z niewielkim otłuszczeniem tusz; na przekroju barwa jasnoróżowa.
Inne dodatkowe informacje: Przez cały okres wypasu owce trzymane są na powietrzu z dala od siedzib ludzkich, na terenach czystych i ekologicznych, nienawożonych. Owce pokonują duże odległości od miejsc, w których zimują, dlatego mają dobre umięśnienie i małą zawartość tłuszczu oraz wysoką jakość odżywczą.

Tradycja i pochodzenie produktu :

Cakiel (prymitywna rasa owiec górskich) i polska owca górska są ściśle związane z historią górali, których byt przez stulecia związany był z chowem owiec. Kultywowali oni i nadal kultywują obrzędowość pasterską. Chów owiec i gospodarka pasterska w górach ukształtowały unikalny krajobraz tego regionu. Bez utrzymania owczarstwa górskiego niemożliwy jest zrównoważony rozwój tych terenów. Pasterstwu została poświęcona ośmiotonowa publikacja Pasterstwo Tatr Polskich i Podhala, w której szczegółowo opisano kulturę pasterską związaną z tradycyjnym wypasem owiec. W artykule Bronisławy Kopczyńskiej-Jaworskiej z 1962 r. znajdujemy następujący opis: Owce tak dawniej jak i dzisiaj wypasa się przez cały dzień z przerwą południową, w czasie której są one dojone przez pasterzy. Teren wypasu wyznacza rano baca, przy czym na każdej hali istnieje pewien schemat kolejności wypasu. Dziś powszechnie hoduje się w górach Polską Owcę Górską. Powstała ona w wyniku kojarzenia rodzimych matek z trykami rasy „cakla siedmiogrodzkiego” importowanymi z Rumunii i w mniejszym zakresie trykami owcy fryzyjskiej. Do produkcji jagnięciny podhalańskiej wykorzystuje się jagnięta odchowywane przy matkach hodowanych w sposób tradycyjny i niezmieniony od wieków. Owce wypasane są przez cały sezon, od końca kwietnia do początku października, na halach. Chów owiec górskich, którego produktem jest jagnięcina podhalańska, odbywa się w warunkach górskich, w małych ekstensywnie utrzymywanych stadach owiec żywionych naturalnymi paszami pochodzącymi głównie z lokalnych zasobów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *